Giresun'a yardım

Bugün babamdan çok, Hasan dedeye yardımcı olmaya çalıştım…
Ankara Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü'nün telefon numarası kod farkıyla babamınkiyle aynı olunca, Giresun'un Evicek köyünden Hasan dede babamı aramış oldu… Adamcağız telefon kullanmayı zaten pek bilmiyor galiba, tesadüfen bizi aramış, bizden yardım istedi, (Ankara'yı arayabilmiş olsaydı benim kadar ilgilenirler miydi bilemiyorum) … Köyde mahsur kalmışlar, yol kapalı, elektrik yok, acil hastaları varmış, şarjı bitmek üzere… Giresun Valiliği'ni defalarca aradım, umarım Hasan beyi bulmuş ve kurtarmışlardır…

Bizim bugünkü genel durumumuz şöyle:

Ben bir ara uyanıp bu fotoğrafı çektim, babam çekmiş olsaydı arkadaki koltukta şekilsiz bir şekilde uyuyan bir Pınar görebilirdiniz…
Mönü, kahvaltıdan ve akşam yemeğinden sonra olmak üzere 3 saatlik iki öğün kemoterapiden oluşuyor…
5 gün boyunca… 6.gün dinlenme ve 7. gün nakil gerçekleşecek… Buna 0 deniyor, biz şimdi -5'teyiz yani… Asıl +3 gibi kötü yan etkiler görünüyormuş… Ben kemoterapi dönemi daha zorlu zannediyordum, bunlar rahat günlerimizmiş meğer…

Bana gelince... sigarayı depolamak diye bir şey mümkünmüş! :-) Hala sigara kokuyorum ve sigara dumanı çıkarıyorum gibi geliyor… Ya da içime çektiğim her nefesi sigara dumanına dönüştürme kabiliyeti geliştirmişimdir :-P