Birkaç günden beri yeme alıştırmaları yapıyoruz… Küçülen mide normal besinleri unutmuş, yabancı madde olarak algılıyor. Dolayısıyla pek kabullenmiyor… Neyse ki biraz inat ve ısrarla sanıyorum bir uzlaşıya vardık ya da varmak üzereyiz… Moral inişli çıkışlı. Bugünkü hemşiremiz de sağolsun pek suratsızdı. Temizlikten sorumlu çok sevimli ve içten bir hanımın cesaretlendirmesiyle biraz kalkıp koridorda bir göründük…
Bionikali karakteri… Koridorların fatihi!
( müzik (kara şimşek ritmi) : Dandanadaammm dandanadamm dandanadamdam dam dam)
- Pınar, biliyor musun, bu makina bazen insan gibi konuşuyor…
- Biliyorum baba, özellikle ateşin 42'ye çıktığı zaman… :-)
Keşke insanlar da insan gibi konuşsa. Hiç çıkmasanız mı acaba?
YanıtlaSilResim yap Pınar, yalvarırım, benim için.
Keşke silinmeseymiş
SilPınar ablacığım öncelikle paylaşımların için çok teşekkür ediyoruz. Hepimiz, başından beri blogunu takip ediyoruz. Abilimi böyle ayakta görmek bizi çok mutlu etti.İnşallah daha da iyi olacak, dualarımız sizinle... Hepimiz, ikinizi de öpüyoruz. Abilime selamlar :)
YanıtlaSil